Blog: De dichter

Gepubliceerd op: 20 januari 2020 12:00

Bij binnenkomst de geur van koffie. Koffie én iets zoets. Het doet me denken aan de warme keuken van mijn oma, waar ik vroeger op zondagmiddag met mijn voetjes op het stalen bouwsel voor de kachel zat. Wachten tot je je voeten niet langer daar kon houden maar weg moest trekken om af te koelen. Koffie met warme melk in een grote mok in mijn handen en oma die me voorlas uit Alice. Ze leerde me eigenwijs te zijn, me uit te spreken, nóóit de massa te volgen en altijd te zeggen waar het op staat. Ze leefde me dat maar al te graag voor. Een prima voedingsbodem voor een dichter.

Later vond ik in haar kast ook het volledige werk van Shakespeare en Dickenson. Ik las zonder te begrijpen en ervaarde dat als bevrijdend. Toen ik Vasalis eenmaal ontdekte, was oma al dood. Ik wou dat ik het haar had kunnen voorlezen. De verzen over de moeder.

Oma belde me soms midden in de nacht op om te vertellen welk boek ze las. Als ze eenmaal door een verhaal was gegrepen, verloor ze haar tijdsbesef. Ze las het liefst in de oorspronkelijke taal, met een woordenboek op haar schoot. Ik vraag me wel eens af wat ze zou hebben gevonden van de poëzie van tegenwoordig, van de nieuwerwetse taal, de zinsconstructies en de verengelsing.

Binnenkort start weer de Poëzieweek, met dit jaar als thema: de toekomst is nu. Zoals ieder jaar ontvang je ook dit jaar een bundel bij aanschaf van Nederlandstalige poëzie, maar anders dan andere jaren is de bundel dit jaar een bloemlezing van tien jonge dichters.

In onze stad bestaat sinds twee jaar de heuse Nijmeegse Poëziewéék. Een week vol met programma rondom poëzie, niet alleen met voordrachten, maar wedstrijden, feestjes, onthullingen en exposities. De poëzie lééft en dat is maar goed ook. Een goed gedicht vertelt niet één verhaal, maar laat je nadenken over allerlei verschillende verhalen in allerlei verschillende talen, die van jong en die van oud en alles daartussenin.

Misschien zal ik ook op een dag om drie uur in de nacht mijn kleindochter bellen om haar te vertellen over Vasalis. Daarna doe ik dan mijn ogen toe en droom dat ik langzaam leef.

 

 

 

De Nijmeegse Poëzieweek (vrijdag 31 januari t/m woensdag 5 februari) staat in het teken van de nieuwe generatie dichters. Dichters die kleur en klank geven aan de tijd van nu. Kijk voor het hele programma op www.nijmeegsepoezieweek.nl.

Dit blog is tot stand gekomen in samenwerking met Heidi Koren. Op de foto: dichter Jesse Laport door fotograaf Robert Koekkoek.

De bibliotheek is tegenwoordig veel meer dan alleen een plek om te lezen, te leren en informatie op te zoeken. In de bieb wordt koffie gedronken, bijgepraat, muziek geluisterd, gegrasduind, ontdekt, gewerkt, gezocht en gevonden. Door jong en oud, door lang en kort, door dik en dun en in alle talen van de wereld.